كردند و اين پيغمبر و آنها كه ايمان آورده‌اند . و خداى تعالى ، ولىّ مؤمنان است . بعد از آن فرمود : پس امامت ، مخصوص حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله بود تا آن كه به نحوى كه مقرّر فرموده ، على بن ابى طالب عليه السلام را امام كرد و « 1 » پس از او « 2 » ، امامت در ذرّيّت اصفياى او - كه خداى تعالى ، علم و ايمان به ايشان عطا كرده بود - قرار يافت ، به فرمودهء الهى كه : « وَ قالَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَ الْإِيمانَ لَقَدْ لَبِثْتُمْ فِي كِتابِ اللَّهِ إِلى يَوْمِ الْبَعْثِ » ؛ « 3 » يعنى : و گفتند به مجرمان آنها : علم و ايمان به ايشان عطا شده كه به تحقيق ، شما مانديد در كتاب الهى تا روزى كه از خاك بر انگيختند . بعد از آن فرمود : پس امامت ، در اولاد على بن ابى طالب عليه السلام است تا روز قيامت ؛ زيرا كه بعد از محمّد صلى الله عليه و آله پيغمبرى ديگر نيست . پس از كجا اختيار مىكنند اين طايفهء جهّال ، هر كسى را كه خود ، قابل امامت دانند ؟ به درستى كه امامت ، منزلتى از منازل انبيا و ميراث اوصياست . به درستى كه امامت ، عبارت از خلافت خدا و خلافت رسول صلى الله عليه و آله است ، و مرتبهء حضرت امير المؤمنين عليه السلام و ميراث حضرت امام حسن و امام حسين عليهما السلام است . و به درستى كه امامت ، زمام دين و نظام مسلمين ، و صلاح دنيا و عزّت مؤمنين است . به درستى كه امامت ، اساس رفيع و شاخ برومند اسلام است و كامل شدن نماز و روزه و حجّ و جهاد ، و توفير غنيمت‌ها و صدقات ، و جارى ساختن حدود و احكام ، و محافظتِ سرحدها و اطراف ، به وجود امام مىشود و امام ، حلال الهى را حلال مىسازد و حرام را حرام مىكند و اقامتِ حدود مىنمايد و اعداى دين الهى را دفع مىكند و مردم را به راه خداوند خود ، به حكمت و موعظهء خوب و « 4 » حجّت بالغه مىخواند . و امام ، مانند آفتابِ طلوع‌كننده است كه عالم را به نور خود ، فرو مىگيرد و خود در افق قرار گرفته ، در جايى كه دست‌هاى مردم به او نمىرسد و ديده‌ها تاب ديدن او [ را ] ندارد . و امام ، بدرِ منير و چراغ روشن و نور درخشان و ستارهء راه‌نماينده است در ظلمت‌هاى شب و ميان بَلَدهاى خالى و لُجّه‌هاى « 5 » درياها . و امام ، آب گواراست در حالت تشنگى ، و دليل راه راست و نجات‌دهندهء از هلاكت است . و امام ، آتشى است كه بر بلندى افروخته شده باشد و هر كه سرما او را دريافته ، به آن گرم شود ، و در مهلكه‌ها ، دليل خلايق است و كسى كه از او جدا مىشود ، هلاك مىگردد . و امام ، ابر بارنده ، و بارانِ بزرگ‌ْقطره ، و آفتاب درخشان ، و آسمان سايه‌دار ، و زمين وسيع ، و

--> ( 1 ) . ج : - « و » . ( 2 ) . ب و ج : - « از او » . ( 3 ) . سورهء روم ، آيهء 55 . ( 4 ) . ب : - « خوب و » . ( 5 ) . ب : « موج‌هاى » .